Yollar yürüdüm geçmiş zaman içinde/Dağları aşıp, ovalara düştüm/Vadilerde dolanıp kanyonlar geçtim./Çok şeyler görüp yaşadım/Sonra İnsanları anlamaya çalıştım. Var olmak için doğa ile mücadelesine tanıklık ettim… Yollar yürümek, yeni yerler görüp yaşamlara tanıklık etmek mi istersiniz? Düşün yollara, işte size mini başlıklar!
İnsan öncelikli olarak yaşadığı coğrafyanın kültürünü, doğasını, tarihini tanımalı-bilmeli ve o pencereden dünyaya bakabilmeli. Bu anlayışla “kendi coğrafyam” dediğim yaşam alanımdan bir pencere açarak gördüklerimi göstermeye, farkına varın demeye çalışacağım.
Yürümek en iyi tanıma/anlama yollarından biridir, özellikle de doğa konusunda.
Denizli’nin karlı dağlarının zirvelerinden bereket fışkıran ovalarına, binbir yaşama ev sahipliği yapan ormanlarından coşkun akan akarsularına ve oradan yaşam kültürünün renklerine bir yolculuk olsun bu.
Öyle hemen başlayıp bitecek bir yolculuk değil tabi ki. Belki başlangıç olur kim bilir?
Akdağ’ın zirvelerinden Büyük Menderes’in boz bulanık akan suyuna karışmak, yılkı atlarının hırçınlığında başlayıp turkuaz suların sakinliğine uzanmak gibi mesela…
Çal bağlarından bağlayıp Bekilli ve Güney bağlarının güzelliğine tanık olup, türlü üzümlerin salkımlarından birer tane alıp ağızda dolaştırarak yemek gibi mesela…
Belki bir öksüz çocuk duygusallığında sıkışıp bir köşeye olup biteni izler gibi çevreyi dolaşmalı.
Denizli il sınırının dışından başlayıp, Akdağ eteklerindeki kaynaklardan asıl yükünü tutan Büyük Menderes’i nasıl anlatmalı mesela?
Binlerce yıllık yerleşim alanlarının günümüze taşıdığı adı belirsiz geleneklerini, tarihi mekânları ve olayları kim, nasıl bilecek gidilip görülmezse mesela?
Ülkemin farklı noktalarından gelerek Büyük Menderes’in yolculuğuna tanıklık etmek nasıl bir duygu halidir mesela? Bunu kim nasıl anlatabilir? Aşağıseyit köyünden başlayıp Kabalar Deresi’nde yağmur da mahsur kalmayı nasıl anlatmalı mesela?
Tokalı Kanyon’da düşe kalka, bir suya girip, bir kayalıkları aşarak coğrafyayı tanımaya çalışmak mesela nasıl anlatılabilir?
Çocuklar ve gençlerle doğayı tanıtma – sevdirme adına yapılan kamplar, etkinlikler, dağcılarla karlı dağlarda zirvelere ulaşma çabası, yağmurda coşan derelerden geçme telaşları hep birer renk değil midir bu coğrafyada?
Bu şehrin içinde sayılacak yerlerde macera yaşamak isteyenlerin Zeytinköy Kanyonu ve Yaylası ile Bağbaşı Yaylası’nın varlığını nasıl anlatmalı mesela
“Yürümek” diyerek başlayan bu sunuş salt fiziki enerji harcamak olarak algılanmamalı. Bu kültüre, doğaya ve tarihe bir dokunuş hissediştir.
Bir sonraki yazıda kültürümüzün renklerine yolculuğa çıkabilir o renklere bulanıp keyif alabilir miyiz mesela?
“Bir yolculuğun en zor kısmı yola çıkmaya karar vermektir” der bilgeler.
Kendi coğrafyamızın keşfi için mevsimsel tercihleri de düşünerek yeni keşif yolculuklarına çıkmaya ne dersiniz?
Cevabınız “evet” ise düşün yollara…
