Onca Yoksulluk Varken…
Şahane bir kitabın şahane adı Romain Gary’nin yazdığı ve enfes bir ifade kalıbı aynı zamanda.
Sonundaki üç nokta kendi başına bir roman sayfalar dolusu. Cümle herkesin ağzında farklı bir hikâyeyle susar.
Onca yoksulluk varken…
Bunca zenginlik nerden?
Bunca müsriflik, bunca kibir, bunca bencillik, bunca nalıncı keseri, bunca cahil ihtişam, bunca pahalı rüküşlük, bunca Allah korkusuz dincilik nerden?
Onca açlık varken…
Bunca kusturan tokluk nerden?
Bunca haram lokma, bunca hamuduyla yutulan haksız kazanç, bunca çakarlı araba, bunca soytarılı saray nerden?
Onca sefalet varken…
Bunca sefahat, bunca umarsızlık, bunca benden sonra tufancılık, bunca sevgisizlik ve bunca devlet malı deniz, yemeyen domuzculuk nerden?
Onca yapacak şey varken…
İnsan nasıl ölür?
Onca ölecek varken…
Onca ölmeyi unutan varken…
Bunca erken giden nereye?
Onca helva duasına çıktıklarımız dururken…
Bunca ömrüne dua ettiklerimiz nereye?
Nereye Gülşah, nereye Ferdi…
Takas olsun istiyorum şu hayat dediğimiz simülasyonda.
Çok sevdiğim bir teyzem yaşı epeyce kemale erdiğinden Yaşarcığım ameliyata giderken, ellerini ellerine alıp bütün kalbiyle şöyle demişti;
“Allah benim ömrümden alıp sana versin…”
O zaman öğrendim ki takas kabul edilmiyormuş Tanrı katında.
Olsaydı halbuki takasa vermeye can attığımız, dünyada sadece yer işgal eden ne zombilerimiz var.
Bazı anneler celladını doğurur Güllü gibi mesela ve bazı memleketler de celladını seçer. Ve o cellatlar kendi hayatları yetmezmiş gibi başkalarının hayatlarını da almaya çalışırlar; ne tükenmez, doymaz bir hırs.
Takas geçerli olaydı ne güzel olurdu onları verir yaşama hakkı elinden alınanları, gençleri, çocukları, kedileri, köpekleri, kuşları, ağaçları geri alırdık.
Georgi Gospodinov şöyle diyordu Bahçıvan ve Ölüm kitabında;
“Babam bahçıvandı şimdi bahçe…”
Bu bütün giden güzel ruhlar için bir teselli midir?
Olabilir, olsun zaten, geri getiremiyorsak, teselli bizi kabullenişe geçirir.
Bahçedirler gidenler artık ve üzerlerinde biten her çiçekle yaşamaya devam ederler.
Yazarın dediği gibi;
“Bitkiler, yeniden hayata dönebilecek şekilde ölmeyi bilirler.”
Ve o bahçelerin çiçekleri; renklerini ve kokularını bırakırlar hayata, yarım kalan yapacaklarını yazdıkları bir vasiyet gibi.
Kalanlara o vasiyeti yerine getirmek düşer.
Bahçeler ölümsüzdür, ilkeler de…
YOKLUĞUN HARİTALARI
Şu anda yokum
Sofya, Londra
Madrid, Lizbon
Pula, Tanca ve Bologna
Roma, İstanbul
Kazablanka, Panama
Santiago ve Locarno’da
Olmadığım
onca yer
Tanrı’nın şehrinde de yokum
kendiminkinde de
Tıklım tıklım
yokluklarla
dolu bir dünya
Georgi GOSPODINOV- Yokluğun Haritaları
