Eğitim-İş Sendikası Denizli 2 Nolu Şube Başkanı Gökhan Okulu, emekçi kesimin mali kayıplarının giderilmesi için Eşel Mobil sisteminin tekrar hayata geçirilmesini istedi.
Okulu, yazılı açıklamasında, ülkede refah düzeyini arttırmanın yolunun ücret ve maaşların hak ettiği değere ulaşmasıyla sağlanabileceğini, çalışan üzerinden tasarruf yapmanın emek sömürüsünün bir başka şekli olarak ortaya çıktığını ifade etti.
Maaş artışlarında baz alınan 6 aylık enflasyon artışlarının alım gücünün hep gerisinde kaldığını, TÜİK’in belirlediği oranların çarşıya , pazara uymadığını, zam ve enflasyon oranlarının ülke gerçeği ile paralel olması, çalışanı ekonomik zorlukların içerisine itmemesi gerektiğini belirten Okulu, şunları kaydetti:
Enflasyon farkının olmadığı dönemlerde zam oranı doğrudan uygulanırken, enflasyon farkının çıktığı hatta arttığı dönemde bu durum TÜİK eliyle dizginlenmiş, siyasi iktidarın maaşları düşük tutma amacına hizmet etmiştir. Hatta siyasi iktidar kendince çok akıllıca bir yöntem ile elektrik, doğal gaz gibi yaşamın en önemli ve zaruri kalemlerine enflasyon farkı açıklandıktan sonra zam yapmaktadır. Bu durum maaaşlara enflasyon farkı olarak yansımamaktadır.
Bu yaşanan mali kayıpların giderilmesi için Eşel Mobil sistem tekrar hayata geçirilmelidir. 1997 yılında uygulanan eşel mobil sistem sayesinde aylık enflasyon oranındaki artışa göre ücretlere ve maaşa zam yapılmıştır. Böylece alım gücünün düşmemesi ve refah düzeyinin desteklenmesi sağlanmıştır. Yüksek enflasyon ile yaşadığımız günümüzde toplu sözleşmede eşel mobil sisteminin uygulanması yönünde karar alınmalıdır. Artan yoksullaşmaya karşı bir parça olsun çalışan nefes alabilecektir.
Seyyannen zam uygulaması uzun vadede büyük kayıplara neden olmaktadır. En son 2023 yılında 8 bin 77 TL olarak yapılan seyyanen zam , düşük gelirin iyileştirilmesi gibi gösterilmektedir. Oysa bu durum kısa vadede kazanç gibi görünse de uzun vadede büyük kayıptır.
Yaşanan bu kayıpların temel sebebi siyasi iktidarın ekonomi politikalarını uygulamada yaptığı yanlışlardır. Daha acı tarafıysa bu politikalara destek veren, hatta bu politikaların uygulanmasında kolaylaştırıcı rol üstlenen yetkili memur konfederasyonun takındığı tavırdır. Bu anlayış emek mücadelesi verilemez.
Sonuç olarak görevini layıkıyla yerine getiren eğitim çalışanı yaşanan ekonomik krizin ve yoksulluğun sebebi değildir. İnsan kaynağı bakımından üretken bir güce sahip olan ülkemizin zenginliğini verimli biçimde kullanamayan siyasi iktidarın yanlış politikalarının bedelini eğitim çalışanları ödememelidir.”
