Denizli Devlet Hastanesinin depreme dayanıksızlığı “tabut”lu basın açıklamasıyla bir kez daha dile getirildi. Açıklamada, hastane binaları “beton tabut” olarak nitelendirilerek “görünenler yalnızca bir bina değil, yıllardır görmezden gelinen ve her geçen gün büyüyen bir tehlikenin sembolüdür” denildi.
Genel Sağlık İş sendikası Denizli Şube Başkanı Kazım Boyacıoğlu, sendika üyeleriyle birlikte Denizli Devlet Hastanesi önünde basın açıklaması yaptı. “Denizli Devlet Hastanesini kaderine terk etmeyin, can güvenliği için derhal adım atılmalıdır” diyen Boyacıoğlu, yıllardır süren bir ihmal zincirinin artık kabul edilemez noktaya gelmiş geldiğini söyledi.
“9 YILDIR ADIM ATILMADI”
Denizli Devlet Hastanesi hakkında 2017 yılında verilen “depreme dayanıksız / riskli yapı” raporunun dokuz yıldır raflarda bekletildiğini kaydeden Boyacıoğlu, “Hala net bir taşınma takvimi, boşaltma planı ya da kamuoyuna yapılmış açıklayıcı bir bilgilendirme yoktur. Yalnızca taşınacağız sözü verilmiş, fakat ne tarih vardır ne de güven veren bir süreç yönetimi” dedi.
“BÜYÜK YIKIMA UĞRAYACAK BİNADA HALA SAĞLIK HİZMETİ VERİLİYOR”
Denizli Devlet Hastanesinin 800 yataklı servisi olan, her gün binlerce vatandaşın giriş yaptığı ve yüzlerce sağlık emekçisinin çalıştığı bir bina olduğunu belirten Boyacıoğlu, şunları kaydetti:
“Deprem riski taşıyan Denizli’nin tam merkezinde, ilk sarsıntıda en büyük yıkıma uğrayacağı bilinen bir yapıda hizmet verilmeye devam edilmektedir. Bu durum hem sağlık çalışanlarının hem hastaların hem de refakatçilerin can güvenliğini açıkça tehdit etmektedir. Bugün gerçekleştirdiğimiz sembolik eylem, geçmişte yaşadığımız bir acının bizde bıraktığı derin izlerin sonucudur.
11 ilin yerle bir olduğu o büyük felakette binlerce insanımız hayatını kaybetti. Bir kısmı yaşadıkları korkunç koşullarda, bir tabut, bir kefen bile bulunamadığı için çuvallarla taşındı, çuvallarla defnedildi.
Biz bu acıyı unutmadık. Unutmayacağız.
Arkamızda duran bu beton tabut, yalnızca bir bina değil, yıllardır görmezden gelinen ve her geçen gün büyüyen bir tehlikenin sembolüdür. Bu binada çalışan her sağlık emekçisi, bu binaya adım atan her vatandaş, yaklaşan bir felaketin gölgesinde yaşamaktadır. Ve biz uyarıyoruz: Bir felaketle daha yüzleşmemiz sadece an meselesidir. Bu nedenle bugün Denizli Devlet Hastanesi’nin önüne sembolik bir tabut bıraktık. Çünkü biliyoruz ki, bu bina çöktüğünde kimse dönüp bize söylememişlerdi diyemeyecek.
Dokuz yıldır haykırıyoruz, dokuz yıldır kulak tıkayanlara sesleniyoruz. Buradan İl Sağlık Müdürlüğüne, Sağlık Bakanlığına ve tüm bürokrasiye sesleniyoruz: Bu bina derhal boşaltılmalıdır. Şehir Hastanesi ve acil taşınma planının takvimi açıklanmalıdır. Depreme dayanıklılık raporları kamuoyuyla şeffaf biçimde paylaşılmalıdır. Sağlık çalışanlarının ve vatandaşların can güvenliği garanti altına alınmalıdır.
Sözlerimizi, felaket anlarında kulaklarımızın en çok alışık olduğu o cümle ile bitiriyoruz. Çünkü bugün en çok ihtiyacımız olan şey, gerçekten duyulmak: Sesimizi duyan var mı?”
